Kamu özel ortaklığı, kamu projelerinin finansmanı için kullanılan sözleşme temelli bir örgütlenmedir. Öngörülen maliyetin, riskin ve menfaatlerin kamu idaresi ile özel yatırımcı arasında paylaşımına dayanır. Kamu özel ortaklıkları yatırımın görece büyük olduğu, geniş kapsamlı ve büyük projelerde kullanılır. Bu nedenle daha çok sağlık, enerji, eğitim, ulaşım gibi sektörlerdeki altyapı yatırımlarında uygulanmaktadır. Kamu özel ortaklığı, İngiltere ve ABD’de yoğun olarak kullanılmakla birlikte; İrlanda, İspanya Portekiz ve Hollanda gibi ülkelerde de kamu yatırımlarının gerçekleştirilebilmesi açısından finansman sorununa bir çözüm olarak sunulmuştur. Türkiye’de ise 1990 yılından itibaren kamu özel ortaklığı uygulamaları görülmeye başlanmış olup, günümüze kadar, 164 tanesi halen inşaat veya işletme aşamasında 170 kamu özel ortaklığı projesi uygulanmıştır. Çalışma kapsamında öncelikle, literatür taraması yöntemi ile, kamu özel ortaklığı modelinin ortaya çıkışı araştırılmış, sonrasında yaygın kullanımda olduğu İngiltere ve A.B.D. başta olmak üzere dünyadaki gelişimi incelenmiştir. Takiben Türkiye’de uygulamaya başlanması süreci ve gelişimi irdelenmiştir. Son olarak Türkiye’deki ve bir takım gelişmiş ülkelerdeki uygulama koşulları karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Çalışmanın kamu özel ortaklığı konusunda çalışan akademisyenlere ve sektörde bu konuyla ilgilenen kişi, kurum ve kuruluşlara bilgi sağlaması, konuyla ilgili derinlemesine çalışma yürüteceklere ışık tutması hedeflenmektedir.  

Keywords - Kamu özel ortaklığı, proje finansmanı, inşaat sektörü, proje yönetimi, yapım yönetimi

[1] IOB, Directie Internationaal Onderzoek en Beleidsevaluatie, Ministry of Foreign Affairs of the Netherlands Policy and Operations Evaluation Department, “Public-Private Partnerships in Developing Countries”, ISBN: 978-90-5328-439-1 Hollanda: Nisan, 2013.
[2] International Bank for Reconstruction and Development/The World Bank, “Report on Recommended PPP Contractual Provisions,” Washington DC, 2015.
[3] Commission Of The European Communities, “Green Paper on Public Private Partnership and Community Law on Public Contracts and Concession,” Paragraf 2, s: 3, 2004.
[4] H. Atasoy, “Kamu-Özel İşbirliği Modeli ve Türkiye'de Belediyelerin Altyapı Projelerinin Finansmanında Uygulanabilirliği,” Yayınlanmamış Doktora Tezi, Erciyes Üniversitesi, 2011.
[5] M. Minow, “Public and Private Partnerships: Acconting for the New Religion,” The Harvard Law Review, Vol. 116, No. 5, March-2003, s.123, 2003.
[6] S.M. Levy, Build Operate Transfer: Paving the Way for Tomorrow's Infrastructure,” ISBN: 978-0-471-11992-0, John Wiley and Sons, New York: 1996.
[7] H.L. Çekirge, “Dünyada ve Türkiye’de Kamu Özel Ortaklığı Uygulamaları ve Örnek Bir Projede Modelin Finansal Ve Genel Avantajlarının İncelenmesi” Yüksek Lisans Tezi, İTÜ, Fen Bilimleri Enst., İnş. Müh. Anabilim Dalı Yapı Müh. Programı, İstanbul, 2006.
[8] L.Y. Tang, Q. Shen, E.W.L Cheng, “A Review Of Studies On Public– Private Partnership Projects In The Construction Industry,” International Journal of Project Management, vol. 28-2010, s: 684,2010.
[9] F. Yetgin, “Kamu-Özel Sektör İşBirliği Modeli; Konut Üretiminde Arsa Satışına Yönelik Gelir Paylaşımı Uygulamaları,” Avrupa Araştırmaları Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 1 s: 199, 2006.
[10] R. Ruben, “Communication, Knowledge, Social Network And Family Planning,” African Journal of Reproductive Health, vol. 17, iss. 3, s: 57-69 , 2013.
[11] International Bank for Reconstruction and Development/The World Bank, “PPP Reference Guide Version 3,” Washington DC, 2017.
[12] (2017) PPP Knowledge Lab website. [Online]. https://pppknowledgelab.org/countries/turkey, Erişim tarihi: Eylül2018.
[13] M.F. Gürkan, “Eğitim Kamu Hizmetinin Görülmesinde Kamu Özel Ortaklığı”,Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Hukuku Anabilim Dalı, Konya, 2013.